نقد و بررسی مقررات آیین دادرسی راجع به مطالبه خسارات قراردادی و خسارت تأخیر تأدیه

دکتر عبدالحسین شیروی  استاد دانشگاه تهران

فصل نهم قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب (بخش مدنی) در ارتباط با شرایط مطالبه خسارات قراردادی، خسارات ناشی از عدم النفع، و خسارت تأخیر تأدیه، مقررات جدیدی را برقرار نموده و شرط تقصیر را به شرایط مطالبه خسارات قراردادی اضافه کرده است. اضافه کردن شرط تقصیر، تفاوت اساسی موجود بین مسوولیت قراردادی و مسوولیت غیر قراردادی (الزامات خارج از قرارداد) را در ابهام فرو برده است. هم چنین خسارات ناشی از عدم النفع را غیر قابل مطالبه قلمداد کرده است که به دلیل ناسازگار بودن با تلقی غرفی و اصول حقوقی باید به نحوی توجیه شود. در مورد خسارت تأخیر تأدیه نیز هر چند تصویب این قانون گامی به جلو بوده است، ولی تحدید آن به میزان نرخ تورم و مشروط کردن آن به تمکن مدیون و مطالبه داین از تنگناها و اشکالات این مقررات می باشد.

کلید واژه: خسارت قراردادی، خسارات دیر کرد، خسارت تأخیر تأدیه، خسارت عدم النفع، شرط تقصیر در خسارت قراردادی، تفاوت خسارت قراردادی و الزامات خارج از قرارداد، مسوولیت مدنی

متن کامل مقاله   pdf1

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>