حامد رسولی
۹ دی، ۱۳۹۰ پاسخ دادن

استاد عزیزم آقای دکتر شیروی
با سلام و درود

امیدوارم ” تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد ” و همچنان از علم توامان، نظری و عملی شما، در مقام دانشجو، بهره ببریم؛ و با عذر خواهی و اقتباس ازحافظ عزیز از شما سئوالی دارم،

“غبار راه گذارت کجاست تا (حامد) به یادگار نسیم صبا نگه دارد؟”

هر آنکه جانب اهل وفا نگه دارد _____ خداش در همه عمر از بلا نگه دارد

حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست _____ که آشنا سخن آشنا نگه دارد

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای _____ فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد

گرت هواست که معشوق نگسلد پیوند _____ نگاهدار سر رشته تا نگه دارد

صبا بر آن سر زلف ار دل مرا دیدی _____ ز روی لطف بگویش که جا نگه دارد

چو بگفتم که دلم نگه دار چه گفت _____ ز دست بنده چه خیزد خدا نگه دارد

سر و زر و دل و جانم فدای آن محبوب _____ که حق صحبت مهر و وفا نگه دارد

غبار راه گذارت کجاست تا حافظ ______ به یادگار نسیم صبا نگه دارد

با آرزوی به روزی.

خجالتی
۲۲ آذر، ۱۳۹۰ پاسخ دادن

با سلام و احترام
بنده از طرف همه ارادتمندان و دوستداران شما که مثل من خجالت می کشیدند در این مورد نظر بدند،‌از شما تشکر می کنم و از درگاه خداوندی علو درجات رو براتون مسألت دارم. در پاسخ به حسن انتخاب شما ما هم غزلی از حافظ رو پیشکش حضورتون می کنیم:

نه هر که چهره برافروخت دلبری داند ———– نه هر که آینه سازد سکندری داند
نه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشست———- کلاه داری و آیین سروری داند
تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن ————که دوست خود روش بنده پروری داند
غلام همت آن رند عافیت سوزم———————که در گداصفتی کیمیاگری داند
وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی—————-وگرنه هر که تو بینی ستمگری داند
بباختم دل دیوانه و ندانستم——————-که آدمی بچه‌ای شیوه پری داند
هزار نکته باریکتر ز مو این جاست————–نه هر که سر بتراشد قلندری داند
مدار نقطه بینش ز خال توست مرا—————-که قدر گوهر یک دانه جوهری داند
به قد و چهره هر آن کس که شاه خوبان شد——–جهان بگیرد اگر دادگستری داند
ز شعر دلکش حافظ کسی بود آگاه—————–که لطف طبع و سخن گفتن دری داند